Tarımın gerekliliği, tabiatın ana kaynaklarından yararlanılarak insan topluluklarının beslenme, giyim ve barınma gibi temel yaşam gereksinimlerini karşılamak için yeterli düzeyde ve nitelikte bir üretim yapmaktır.

Bitkisel ve hayvansal ürünlerin üretilmesi, bunların kalite ve verimlerinin yükseltilmesi, bu ürünlerin uygun koşullarda muhafazası, işlenip değerlendirilmesi ve pazarlanmasına tarım denir.
Tarım iki ana üretim dalından oluşur.

1.Bitkisel Üretim, insanların temel uğraşlarından olan, gıda, giyim, yapı malzemesi, yakacak ve estetik gereksinimlerini karşıladıkları canlı materyallerdir.

Yeryüzündeki tüm canlıların yaşamlarını sürdürebilmeleri için gereklidir. Bitkideki suyun eksikliği hücrelerin bölünmesini ve gelişmesini durdururken, fazla suda, büyüme ve gelişmeyi hızlandırır. Genelde suyun eksikliği bodurluğa, fazlalığı ise boylanmaya neden olur.  Hücre protoplazmasının bileşiminde bol miktarda olan su, özellikle genç dokularda ve organizmalarda daha çoktur. Taze meyve ve sebzelerde ağırlıklarının %80-90’u sudur. En az su %70  ile kuru sarımsakta, en fazla ise %95 ile hıyarda bulunmaktadır. Bunu %94 ile kıvırcık salata ile %93 ile domates izler. Küçük miktarlarda çıplak gözle bakıldığında renksizdir.

İçerisinde bir veya birkaç bitki besin maddesini bir arada bulunduran bileşiklere gübre, kültür topraklarımızın verim gücünü yükseltmek, ürünün nitelik ve niceliğini arttırmak amacıyla bu maddelerin toprağa verilmesi işine de gübreleme denir.
Gübreler yapılarına göre ticari ve işletme gübre olmak üzere 2’ye ayrılır.

1. İşletme Gübreleri, hayvan gübresi, yeşil gübre, kemik unu, kan tozu, boynuz ve tırnak tozu gibi çeşitleri var. Fakat en çok hayvan gübresi kullanılır.

b. Yeşil gübre, baklagil cinsi bitkilerinden seçilir. Baklagiller havanın azotundan yararlanarak, köklerinde azot depolayan ve toprağın azotça zenginleşmesini sağlayan bitkilerdir.

2. Ticari Gübreler, gübreler içinde en sıklıkla kullanılan tür ticaret gübreleridir. Gübre bayilerinde satılan ticaret gübreleri, bileşimlerinde bir veya birden fazla bitki besin maddesini bir arada bulundurur. İşletme gübrelerinden farklı olarak yüksek miktarda bitki besin maddesi içerir ve suda kolayca çözünür. Çeşitleri, Azotlu, Fosforlu, Potasyumlu, Kompoze gübreler olmak üzere 4 ana gruba ayrılır.

Ekoloji, doğal çevrede yaşayan canlıları ve bunların canlı ve cansız çevreleri ile olan etkileşimlerini inceleyen bilim dalına ekoloji denir. Ekolojinin, botanik, zooloji, mikrobiyoloji, fizyoloji, bitki beslenmesi, anatomi, morfoloji, patoloji, pedoloji, jeoloji, jeomorfoloji, mineraloji, fizik, kimya, meteoroloji ve klimatoloji gibi bilim dmalları ile yakın ilgisi vardır. Ekoloji bütün canlılar için ortak olan ve canlılar üzerinde etki yapabilen temel konularla ilgilenir. Diğer bir ayırıcı özelliği ise ekolojinin bir canlıya ait belirli organları ve bu organlardaki hayat süreçlerini değil, canlıların içinde bulundukları hayat ortamı ve diğer canlılarla olan karşılıklı ilişkilerini incelemesidir.

Tarımsal üretime katkı bakamından çok büyük bir potansiyele sahip olan biyoteknoloji; mikrobiyal, su ürünleri, bitki, hayvan ve tıbbi biyoteknoloji gibi bölümlerden oluşmaktadır.

Bitki biyoteknolojisi bitki ıslahında çok çeşitli alanlarda kullanılmaktadır. Bu alanlara örnek olarak; bitkilerin genetik yapıları ve akrabalık düzeyleri belirlenmek suretiyle yapılan temel çalışmalardan elde edilen verilerin, çeşit geliştirmede kullanılması verilebilir. Ayrıca, bitki ve diğer canlıların gen haritalarını oluşturarak, tarımsal üretim açısından önemli genlerin saptanması ve klonlama yoluyla başka genotiplere aktarılabilecek duruma getirilmesi de biyoteknoloji kullanımının önemli örneklerindendir.

Bitkiler için toprakta suyun önemini hepimiz biliyoruz. Özellikle bilmemiz gereken konu toprakta suyun hareketidir. Toprağın içerisine giren suyun bir bölümü toprak tanecikleri tarafından tutulurken geri kalan bölümü alt tabakalara doğru hareket eder ve uzaklaşır. Bunu önlemek ve toprağı su tutma kapasitesini arttırmak için toprağa çiftlik gübresi verilmesi idealdir.
Kurak dönemde toprakta suyun hareketi aşağı yukarı doğrudur. Güneş ışınlarının etkisiyle toprak yüzeyine yakın kısımlardaki su buharlaşmaktadır. Toprağın alt tabakalarındaki sular yüzeye doğru hareket eder. Bunu önlemek için yabancı otların yok edilmesi ve nadas uygulanır.
Toprakta suyun hareketinde bir diğer önemli nokta Pulluk Tabanı dediğimiz toprağın işleme derinliği olan 25-30 cm derinlikte bulunan betonlaşmış tabakadır. Özellikle toprak nemli iken toprak işlemede pulluğun taban noktasında traktör tekerleklerinin yaptığı baskıda eklenerek sıkıştırılmış sert bir tabaka oluşturulur. Yıllarca aynı derinlikte sürüm yapıldığı, sadece toprağın 30cm’lik kısmının işlendiği düşünülürse, traktör ve diğer makinelerimizle toprağı her sene sıkıştırdığımızı da göz önünde bulundurursak 25-30 cm derinlikte betonlaşmış,sert ve geçirimsiz bir tabakayla karşı karşıyayız demektir.
Pulluk tabanını böyle kısaca anlattıktan sonra, yukarıda belirtilen suyun hareketleriyle pulluk tabanını birleştirelim. Düşünün, toprağa su giriyor yerçekiminin etkisiyle 30 cm’ e kadar hareket ediyor. Sonra beton tabakasından geçemiyor ve sağa-sola hareket edip kaybolup gidiyor. Beton tabakasının altına su geçemiyor. Yağışın bol olduğu zamanları düşünürsek 30 cm derinlikteki tarlamız bir balçık havuzuna dönüşüyor. Bitki köklerimiz suyun içinde,havasız zarar görüyor.
Tersini düşünürsek toprak yüzeyindeki su sıcak zamanlarda buharlaşıyor. Buharlaşan suyun boşalttığı alana alt tabakadaki sular yukarıya doğru hareket ediyor. 30 cm derinlikte bulunan suyumuz kurak dönemde kısa zamanda buharlaşıp yok oluyor. Beton tabakasının altında su olsa dahi yukarı çıkamadığından bir fayda sağlamıyor.